commentaren van lezers

 

Geld en goedNicky van Rijsbergen, student RU

Ik heb het boek gelezen en ik vond het een leuk te lezen en goed geschreven boek.

Het boekje beschrijft kort en krachtig hoe onze wereld draait om geld en waarom dit niet goed is. Het beschreef voor mij de wereld op een manier, zoals ik er nog nooit eerder naar had gekeken. Het opende als het ware mijn ogen en het voelt goed om dit gezien te hebben en te begrijpen. Ik denk dat veel mensen hun ogen geopend moeten hebben en dat zij dit boekje moeten lezen omdat het zo helder beschrijft wat er fout gaat.

Door onze opvoeding krijg je het idee dat geld = goed en dat je beter bent naarmate je meer geld hebt. Deze moraal is echter verkeerd en maakt van onze wereld, een gierige wereld. Naarmate je verder komt in het boek zie je steeds meer in waarom dit slecht is. Het zet je aan het denken en uiteindelijk kom je tot de beslissing dat onze moraal veranderd moet worden.

N. van Rijsbergen, student RU

Ik heb het boek met plezier uitgelezen en begrijp nu na enig aarzelen aanpak en doel: met heldere taal vanaf een vrij abstract niveau mensen informeren zonder ze lastig te vallen met de eindeloze discussie die plaatsvindt achter elke zin uit je boek. Daarom begrijp ik ook dat er geen ruimte was voor een appendix met voor elk hoofdstuk enkele goede bronnen. Wanneer je dit doet, gaat het gesprek gaat draaien om details in plaats van over de algemene punten die je maakt.

Mijn eigen boek(je?) dat ik begon te schrijven en nog niet zie afmaken in de nabije toekomst, lijkt op dit boek qua ‘concept/indeling/perspectief’ met daarbij:

(1) detailuitwerking met bronnen bij elk van de hoofdonderwerpen

(2) Een lijn van “vroeger” – “nu” – “toekomst” die duidelijker naar voren komt. (Hier verwerkt in het verhaal per hoofdstuk, ik zou dat aparte delen van het boek maken: part 1 tot 3.)

(3) Geen specifieke houding aannemen, maar meedelen van informatie/perspectief.

Ondanks dat de insteek (algemeen/voor groot publiek/abstract ipv detail) en afgezien van mijn perspectief van “meer bronnen/concreter” mis ik wat meer de connectie tussen “waarom is wat er geschreven is belangrijk voor mij”. Want het leest goed weg als een beschrijving van het huidige en verleden/toekomst, maar; hoe kan een persoon zich identificeren met die situatie en voelen dat de persoon actie moet ondernemen (dan wel meer kennis over het onderwerp op doen, dan wel hoe het invloed heeft op hun leven nu en welke acties ze kunnen nemen, etc.). Ik gok dat hier ook de overweging weer is geweest; geen vast standpunt aannemen maar de lezer laten denken en besluiten wat het betekent. In principe goed; maar gezien de context/huidige maatschappij en komende oorlog(en) en kampen; lijkt het me meer een plicht om enigszins het voortouw te nemen in dat gevaarlijke gebied om enkele conclusies te melden en eventuele eenvoudige acties. Dat hoeft niet ze te zijn in de vorm van “val de overheid aan”, “hack banken totdat ze kapot zijn” of dergelijk; want dat is onzin om voor te stellen. Echter; wel in de vorm van abstracter: een lijst met vragen om over na te denken, enkele richtingen geven waarom dit belangrijk is op dit moment. Iedereen snapt de pijn van de economische crisis en misbruik/corruptie van/in onze overheid en maatschappij, het boekt doet dat gevoel ook recht; maar je valt daarna in het lege wanneer de mensen die nu overtuigd zijn van de informatie, het begrijpen, het nu niet weten toe te passen (wijsheid?) wegens gebrek aan concrete richting. Ook hier zal jouw keuze zijn geweest: als de informatie door de persoon wordt begrepen op zijn/haar manier; dan volgen daar vanzelf de acties uit die voor die lezer gepast zijn, omdat in algemene zin de situaties elke persoon treffen en dus voor mogelijke impulsen zorgen.

Of het boek daadwerkelijk bedoeld is als een oproep tot klassestrijd tussen bourgeoisie en intelligentsia weet ik niet, maar dat is exact de moraal die ik eruit haal.

Bij het lezen van “Geld en goed” ben je er snel van bewust hoe ingewikkeld en zelfs hoe onontwarbaar bijna onze maatschappij is geworden. In sommige gevallen is er inderdaad een donkere onbekende wirwar van onderaardse gangen ontstaan waarvan niemand nog de architectuur kan achterhalen.

Dit is een spijtige vaststelling waarbij je toch wel grotendeels overmand wordt door een gevoel van machteloosheid.

Het beeld van de “leerling – tovenaar ” is prachtig gekozen en erg toepasbaar op de bankencrisis die op dit moment onze samenleving mee in een negatieve spiraal duwt. Vroeger heb ik gedacht: “zulke bestuurders van banken moeten toch wel een goed inzicht hebben in de economie en moeten toch wel goed de toekomst kunnen inschatten”, tot duidelijk bleek dat de badkuip maar bleef overlopen en zij daar helemaal niets konden aan doen, tot duidelijk bleek dat zij zelfs niet ernstig aansprakelijk werden gesteld voor de grote chaos die zij of hadden aangericht of niet hadden kunnen beletten.

Het wrange van heel de historie is nog dat in sommige landen er dan nog precies bankiers worden bijgehaald om de situatie “op te lossen”, terwijl juist zij ten overvloede hebben bewezen dat zij hun taak niet aankonden.

Ludo Helsen, eregedeputeerde Antwerpen

Simpel en helder Nederlands (hoewel ik begrijp dat dat oorspronkelijk simpel en helder Duits geweest is) en geïllustreerd met duidelijke voorbeelden wordt aangegeven waar de echte fouten in de huidige maatschappij zitten en hoe en waarom ze er konden komen.

De herkenbaarheid is groot en het gevoel van voortdurend onbehagen ook. Met andere woorden; de auteur weet duidelijk de vinger op de zere plek te leggen. Maar het vervelende van zo’n boodschap is dat deze over het algemeen niet gehoord wil worden. Als het goed gaat, willen de mensen alleen maar horen dat ze goed bezig zijn. En als het slecht gaat, willen de mensen vooral horen dat het beter gaat worden. Vandaar dat populisten goede zaken doen in slechte tijden. Als het slecht gaat is het laatste wat de mensen willen horen dat het

-1- grotendeels hun eigen collectieve schuld is

-2- de situatie niet een “snelle fix” kent

-3- het nog veel erger gaat worden.

Als je de grote lijnen doortrekt is er eigenlijk maar 1 conclusie mogelijk en die is dat deze weg leidt tot revolutie. Dat heeft de historie onderhand al meermalen bewezen. Waar de heersende macht (Feodale heren, staatshoofden of “captains of industry”) altijd op neerkijken is de stuwende kracht van elke maatschappij; de werker, de simpele, lage, geminachte arbeider. Maar het geld wat zij ergens wegpompen wordt uiteindelijk altijd ergens anders opgebracht door diezelfde arbeider. En het is uiteindelijk de minachting voor die arbeiders en het weigeren rekening te houden met de omstandigheden waaronder die moeten leven en werken (fysiek, sociaal en economisch) die ze in staat stelt om zichzelf boven alles (uiteraard inclusief de wet) te stellen en met niets en niemand meer rekening te willen houden. Fysiek geweld en het volledig omvergooien van het heersende systeem door diegenen wiens positie al geruime tijd onhoudbaar/onwerkbaar/onleefbaar is geworden (en die dus niets meer te verliezen hebben) vormen dan uiteindelijk de reactie daarop.

Waarna de cyclus weer langzaam opnieuw begint, want uit de resulterende chaos dient uiteindelijk toch weer regelmaat en zekerheid te ontstaan, en dat vraagt om regels, leiders, uitvoerenden etc. die in eerste instantie uit de gelederen van de revolutionairen worden gekozen (en dus bevlogen met “goede principes” zijn) maar gaandeweg naarmate de structuur zich uitbreidt komen er weer mensen met minder heldere idealen en andere prioriteiten in het netwerk en na verloop van tijd worden de oorspronkelijke bevlogen bestuurders ook weer vervangen door bankzitters en zakkenvullers. Het schijnt toch grotendeels de aard van het beestje te zijn.

Het lijkt me dat we als soort dom genoeg zullen zijn om te besluiten dat we uiteindelijk de echte beslissingen aan de een of andere vorm van kunstmatige intelligentie moeten overlaten en ik ben er persoonlijk van overtuigd dat, wanneer die kunstmatige bestuursvorm inderdaad intelligent is, diens enige logische conclusie moet zijn dat deze planeet een stuk beter af is zonder dat de mens als levensvorm daarop voorkomt, waarmee de weg open ligt voor Terminator- en Matrix-achtige toestanden. Tenzij we voor die tijd een genetische modificatie ondergaan die maakt dat het najagen van bezit (de grondslag van consumeren en daarmee de grondslag van de huidige situatie) zodanig ondergeschikt wordt gemaakt aan respect voor de planeet en onze medebewoners dat het geen primaire functie meer is, maar op tertiair of nog lager niveau komt te liggen. En dat zie ik zo gauw niet gebeuren. Het implementeren van zoiets radicaals zou nooit wettig kunnen gebeuren en dus illegaal, voor de duur van tenminste een generatie, nagenoeg wereldwijd dienen te worden toegepast. Gezien de enormiteit ervan en de benodigde faciliteiten; dat hou je niet lang genoeg stil.

 Leave a Reply

You may use these HTML tags and attributes: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <s> <strike> <strong>

(required)

(required)