Hanno Wupper

 

portrBij mijn werk als wetenschapper zocht ik regelmatig de grenzen van het onderzoeksgebied op. Toen wiskundige instituten zich bezig hielden met het programmeren van de eerste computers, droeg ik bij tot de ontwikkeling van nieuwe programmeertalen en tot de opbouw van het nieuwe vakgebied Informatica. Toen iedereen daarmee bezig was, raakte ik geïnteresseerd in de ontwikkeling van programmeermethoden die niet beperkt waren tot een bepaalde taal. Toen, jaren later, de Informatica onderzocht hoe je voor een gegeven specificatie een aantoonbaar correct programma kon ontwikkelen, richtte zich mijn belangstelling op de vraag naar het vinden van de juiste specificatie. Op die manier bereikte ik de grens tussen de exacte wetenschap Informatica en de vraag, wat mensen eigenlijk van computers verwachten. Gedurende de afgelopen paar jaar heb ik bijgedragen tot een nieuw gebied: architectuur voor de digitale wereld, waarin veel meer van belang is dan alleen computersystemen. Bij de digitalisering en autmatisering van onze wereld gaat het tenslotte niet alleen om technologie, maar ook en vooral om mensen en een gezone, rechtvaardige maatschappij.

In het universitair onderwijs heb ik daarom formele logica niet behandeld als het zoveelste formalisme; vooral heb ik onderwezen hoe je de logica kunt toepassen op echte vragen over de fysieke realiteit.

Uit het besef dat informatici veel kunnen leren van het oude vak architectuur ontstond het boek Architectuur voor de digitale wereld!

De tot nu toe laatste stap was het boekje Geld en goed, een poging om heel helder, maar ook correct en zonder roekeloze vereendoudigingen uit te leggen wat tegenwoordig in onze maatschappij aan de hand is. Ik ben Frans Schütt dankbaar voor de vertaling van dit boekje.